เรื่องเล่าจากหัวหิน

เรื่องเล่าจากหัวหิน

หมวดหมู่: นิยาย เรื่องสั้น

(นิยายเรื่องนี้จบแล้ว)

49 / 277    2 / 10    0
coin × 0  coin × 0
ชื่อตอน
เรื่องเล่าจากหัวหิน (จบ) [ตอนล่าสุด]
4    0   

 

เรื่องเล่าจากหัวหิน (1)

 

และแล้ว....ทะเลก็ส่งเสียงเรียกสาวกตลอดกาลของเธอ...มาอย่างแผ่วเบา

    เริ่มจากการที่ฉันเริ่มได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศโบราณรุ่นที่ต้องเปิดพัดลมช่วยเพิ่มความเย็น...ส่งเสียงครวญออกมาเป็นเสียงคลื่นทะเลซัดสาด 

    มิหนำซ้ำเจ้าพัดลมที่โบกส่ายไปมาก็พัดหน้าหนังสือพจนานุกรมเล่มใหญ่ที่ใครสักคนเปิดกางทิ้งไว้บนโต๊ะส่งเสียงดังพึ่บพั่บ...พึ่บพั่บ...ราวกับเสียงนกนางนวลกระพือปีก....

 

    ''คลื่นทะเล นกทะเล เสียงของทะเล....นี่ถ้ามีกลิ่นทะเลอีกอย่างละก็....เฮ้อ...'' ฉันหลับตา...ฝันถึงทะเลในจินตนาการ ...แน่จริง....โชยกลิ่น ส่งสัญญาณเรียกมาอีกที คราวนี้

จะลางานไปหาเธอ...เจ็ดวันเจ็ดคืนเลยเชียว 

    ''เอ้า...ของกินแก้ง่วง'' ใครคนหนึ่งปลุกฉันออกจากภวังค์ด้วยของฝากถุงใหญ่โชยกลิ่นหอมยวนใจอยู่ตรงหน้า...

    กว่าฉันจะตั้งสติได้ ปลาหมึกแห้งย่างถุงเบ้อเริ่มก็แทบไม่เหลือซาก...มีเพียงเศษเล็กๆ ชิ้นสุดท้ายติดก้นถุงอยู่ชิ้นเดียว...แต่จะเป็นไรไป...ไม่ได้เอามากินสักหน่อย...ฉันต้อง

การเพียงแค่กลิ่น...กลิ่นของทะเลหัวหิน....เท่านั้นเอง
 
    ในที่สุด...ฉันก็เดินทางไปทะเลโดยลำพัง...นอกจากเสื้อผ้าไม่กี่ชุดแล้ว ฉันหอบเอาหนังสือตั้งใหญ่ กับอุปกรณ์เขียนสีน้ำไปเต็มกระเป๋า...โดยมีเพื่อนๆ ที่อยากมีส่วนร่วม

เต็มแก่ยกโขยงกันไปส่งเต็มสถานีรถไฟ...

    ''เที่ยวให้สนุก... เหงาก็โทร.มานะ จะรีบตามไป'' แก้วชูโทรศัพท์มือถือโบกไหวๆ ขณะรถไฟค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากสถานี

    เหงาหรือ...จริงสิ  ฉันมัวคิดถึงแต่ทะเล จนลืมเรื่องนี้เสียสนิท 

    โธ่เอ๋ย...เหงานิดๆ หน่อยๆ จะเป็นไร..ที่สำคัญฉันอยู่คนเดียวเสียเมื่อไหร่...ฉันมากับเพื่อนที่รู้ใจกันมาแสนนานต่างหาก...

    เพื่อนที่ฉันได้รู้จักครั้งแรกที่หัวหิน...เพื่อนผู้มีความรัก ความทรงจำดีๆ เกิดที่หัวหินมากมาย.....เพื่อนผู้เป็นที่รักยิ่งของใครๆ...เพื่อนผู้เยาว์วัยตลอดกาลที่ชื่อ...ปริศนา คน

นั้นไง

    ฉันได้รู้จักกับ ''ปริศนา'' ครั้งแรกในห้องเก็บของบ้านคุณย่าที่หัวหิน...จำได้ว่าเมื่อครั้งที่เปิดอ่านบทแรก ก็รู้สึกแปลกใจเป็นล้นพ้น...

    ที่หัวหิน....  เรื่องราวของตัวละครในหนังสือเล่มนี้ ก่อกำเนิดขึ้นที่นี่อย่างนั้นหรือ...

    สมัยเด็กๆ พ่อจะขับรถสีเหลืองคันเก่ง พาพวกเราไปหัวหินทุกปี...

    พ่อ..มีเป้าหมายว่าจะไปเยี่ยมคุณย่า ส่วนพวกเราเด็กๆ น่ะมาเพราะทะเล

    บ้านคุณย่าเป็นบ้านไม้ครึ่งอิฐหลังใหญ่...อยู่ไม่ไกลทะเล แต่ก็ไม่ใกล้พอที่จะเดิน เวลาพวกเราจะไปเล่นน้ำทะเลกันทีก็ใส่ชุดว่ายน้ำคลุมผ้าเช็ดตัว ถือกระป๋องกับเสียมตัก

ทรายของใครของมัน แล้วพากันนั่งสามล้อถีบไป   

    คนขี่สามล้อถีบที่หัวหินนี้เก่งมาก ตอนปั่นขึ้นเนินพวกเราต้องช่วยลุ้นกันตัวโก่ง...แต่เวลาขี่ลงเนินเร็วจี๋ (จนบางทีคนขี่ต้องเบรกช่วย) ก็สนุกที่สุดเหมือนกัน 

    ชายหาดหัวหินสมัยก่อนมีหอยเจดีย์ หอยทับทิมหลากสี กับมีปูลมอยู่มากมาย ในขณะที่พวกเด็กผู้ชายแทบกระโดดใส่ทะเล เด็กผู้หญิงอย่างฉันกลับชอบเล่นก่อปราสาท

ทรายมากกว่า...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จาก siamdara


ชื่อตอน
เรื่องเล่าจากหัวหิน (2)
5    0   
เรื่องเล่าจากหัวหิน (3)
4    0   
เรื่องเล่าจากหัวหิน (4)
2    0   
เรื่องเล่าจากหัวหิน (5)
3    0   
เรื่องเล่าจากหัวหิน (6)
5    0   
เรื่องเล่าจากหัวหิน (จบ)
4    0   

แสดงความคิดเห็น

emotion