เมียรักของมาเฟีย
ชื่อตอน
แรกเจอ [ตอนล่าสุด]
1    0   

 

 

 

                                                                             บทนำ

 

โครม!!!

ร่างที่ถูกโยนเหมือนเศษขยะกองอยู่บนพื้นห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่น

“กูให้ไปทวงหนี้ไอ้กล่ำ นี่พวกมึงเอาตัวอะไรมาให้กูวะ!!!”

ชายแก่หัวเถิกพุงใหญ่เหมือนพวกอาเสี่ยแก่ๆ ทั่วไป แต่ดวงตาตี่จนแทบปิดเหมือนตาปลาดุกไม่มีผิด ดูจากโหงวเฮ้งก็รู้ว่าเป็นคนชั่วอย่างไม่ต้องสงสัย

“ลูกเลี้ยงมันครับเสี่ย ส่วนไอ้กล่ำผมจัดการตามที่เสี่ยสั่งเรียบร้อยแล้วครับ แต่พอดีอีนี่ดันกลับมาเห็น จะฆ่าทิ้งไปก็เสียดายของ สู้เอามันกลับมาทำเงินให้เสี่ยบ้างก็ยังดีครับดีกว่าศูนย์ให้ไอ้กล่ำไปฟรีๆ”

ไอ้เชิดนักเลงคุมบ่อนมือขวาของเสี่ยกำจรรีบรายงานเอาหน้าทันที

“เฮอะ!!! ตัวเท่าลูกหมา แถมมอมแมมสกปรกขนาดนี้ ใครจะกล้าออฟมันไปนอนด้วยวะไอ้โง่เอ๊ย ให้ฟรีกูยังไม่เอาเลยโว้ย!”

เสี่ยกำจรเตรียมง้างเท้าให้ลูกน้องที่ทำเกินหน้าที่

“เสียงดังเชียวเสี่ย โมโหอะไรกันนักกันหนา เสียงเสี่ยน่ะ ที่จะเรียกตำรวจมาถล่มบ่อนเราทั้งกรมฯ แล้วมั้ง” เสียงขี้เล่นเป็นนิจของชายหนุ่มลูกชายนักการเมื่องคนดังที่ดูก็รู้ว่าพี้ยามาจนได้ที่แล้ว

อำนาจ คือชายหนุ่มวัย 25 ปี บุตรชายคนเดียวของ ส.จ. อำนวย ที่เป็นเจ้าของบ่อนแห่งนี้อย่างแท้จริง โดยมีเสี่ยกำจรเป็นนอมินีให้

“อ้าว..คุณอั้น นึกยังไงมาที่นี่ได้ล่ะครับ” เสี่ยกำจรเปลี่ยนทั้งน้ำเสียง และท่าทางทันที จากที่ดุดันกลายเป็นมือเท้าอ่อนทันทีกับลูกชายนายใหญ่

“ก็...คุณพ่อให้พาแขกคนสำคัญมากๆ มาเอนเตอร์เทรนนิดหน่อย รู้จักไว้สิ.. นี่คุณชายตงอู่ ลูกชายเพื่อนสนิทคุณพ่อที่ไต้หวัน”

“สวัสดีครับคุณชาย” ยกมือไหว้คนรุ่นลูกทันที

‘แค่มีเงินมีอำอาจก็นับถือแล้วสินะ’

ชายหนุ่มผิวสีออกแทนๆ หน้านิ่งสนิทในตาคู่นั้นดูดุดัน โดยไม่ต้องพูดแค่เพียงตวัดสายตาผ่านๆ ก็ทำเอาเสี่ยเฒ่าถึงกับเย็นสันหลังวาบๆ

“คุณชาย นี่เป็นผู้จัดการผับนี้”

อำนาจที่ดูจะเด็กกว่าเจ้าของร่างสูงกว่า 185 ซ.ม. หันมาพูดภาษาจีนกลางกับคนหน้าดุอีกที เพราะคิดว่าร่างสูงใหญ่คงฟังภาษาไทยไม่ได้แน่ๆ เพราะเท่าที่รู้บุตรชายคนที่สามของเพื่อนสนิทบิดาคนนี้ไม่เคยมาเมื่องไทยมาก่อนสักครั้ง

แต่คนถูกเรียกว่าคุณชายก็แค่มองผ่านๆ ไม่สนใจที่จะทักทายชายแก่เจ้าเล่ห์แต่อย่างใด ชายหนุ่มลูกชายนักการเมืองดังก็ไม่ได้จะสนใจอยู่แล้ว แค่ป๋าสั่งเขาก็ทำตามเท่านั้น

“มีของใหม่ๆ มาหรือเปล่าล่ะเสี่ย จัดมาให้หน่อยสิ ของฉันขอสองนะ แต่ขอแบบสดๆ ซิงๆ หน่อย ยิ่งเด็กๆ เลยก็ดี ฉันชอบ”

ชายหนุ่มบอกความต้องการออกไป ก็เขารู้ดีว่าที่นี่เป็นมากกว่าผับธรรมดา อย่างไรถ้าอยากสนุกกับสาวๆ ก็ต้องมาหาเสี่ยกำจรที่ผับกึ่งบ่อนแห่งนี้ อย่างน้อยก็ปลอดโรคสำหรับคนรักสนุกแบบเขา

“อื้อ...”

  ร่างเล็กที่ถูกทุบจนสลบก่อนจับมัดแบบหมู เพราะถึงจะตัวเล็กๆ แต่ก็ฤทธิ์มากใช่น้อย หากไม่ใช้ตัวช่วยคงจับยายเด็กแสบพริกขี้หนูคนไม่ได้ง่ายๆ แน่  ขนาดนี้นายเชิดและสมุนยังเจ็บกันระนาว

หญิงสาวหนึ่งเดียวในห้องเริ่มรู้สึกตัว

เธอ...พุทธรักษา  คงแก้ว หญิงสาวกำพร้าวัย 23 ปี

เธอเกิดมาก็มีแต่แม่ที่เป็นแม่ค้าขายผักอยู่ในตลาดสดตอนเช้าของเมืองเชียงใหม่ (กาดประตูเชียงใหม่) ส่วนพ่อแท้ๆ หญิงสาวไม่เคยเห็นหน้า จะมีก็แค่นายกล่ำที่เป็นพ่อเลี้ยงเพียงเท่านั้น แต่เมื่อเดือนที่แล้วแม่เธอก็มาถูกรถชนตายตอนเอาผักออกมาขายยามเช้ามืด ทิ้งให้เธอต้องทนอยู่กับพ่อเลี้ยงขี้เมา แถมยังติดการพนันอย่างงอมแงม

และวันนี้ความซวยก็มาเคาะประตูเยือนถึงบ้าน เมื่อไม่มีแม่หาเงินให้ใช้นายกล่ำจึงมีหนี้สินจากการเล่นพนันและดื่มหล้ามากมาย แต่ไม่มีปัญญาจ่ายหนี้ ความตายจึงมาเยือนพ่อเลี้ยงเธอในวันนี้นี่เอง

แต่หญิงสาวจะไม่เสียใจเลย ถ้าเธอจะไม่ซวยมาเห็นเหตุการณ์ดังกล่าวเข้าไปด้วย

เมื่อไล่เลียงความคิดที่ค่อยๆ คืนตามสติมาทีละน้อย พุทธรักษาก็ให้เกิดความกลัวอย่างจับขั้วหัวใจ เธอถูกลูกน้องของเจ้าหนี้พ่อเลี้ยงจับมา ซึ่งใครๆ ก็รู้ว่าไอ้เสี่ยเฒ่านี่ไม่ได้เปิดแค่ผับกับบ่อน แต่ยังมีการเอาผู้หญิงมาขายบริการด้วยทั้งที่จำยอมและถูกบังคับมา

‘ให้ตายเถอะ!!! เธอซวยขนานแท้แน่แล้ว ไอ้รักษ์เอ๊ย’

เมื่อมีเสียงแปลกปลอมดังแทรกขึ้นมา ทุกสายตาจึงพุ่งตรงไปที่ห่อผ้าห่มเก่าๆ ที่ถูกมัดเป็นแหนม โผล่มาเพียงใบหน้ามอมๆ กับผมยาวสีดำสนิทยุ่งเหยิงเท่านั้น

อลัน หยาง ตงอู่ หรือคุณชายสามของบ้านตงอู่สะดุดตาเข้าอย่างจัง เมื่อยามดวงตากลมโตสีดำสนิทดังนิลเนื้อดีลืมขึ้น

อา... ตาเธอช่างทำเขาร้อนได้อย่างไม่หน้าเชื่อ ถึงจะมอมแมมจนดูไม่เห็นความสวยงามที่ตรงไหน แต่ให้ตายตาโตๆ ใสๆ แวววาวนั่นทำเขามีอารมณ์

บ้าไปแล้วอลัน! นายต้องบ้าแน่ๆ เจ้าพ่อแห่งวอลสตรีทรู้สึกถึงแรงดึงดูดมหาศาลจนเขาหลุดจากการควบคุมอย่างไม่เคยเป็นมาเพราะตาคู่งามนั่นเข้าเต็มแรง

แต่ถึงจะคิดแบบนั้น แต่เท้าก็พาเขาเดินเรื่อยๆ จนมาหยุดตรงหน้าร่างเล็กที่ถูกห่อและมัดจนแน่น ปากก็ถูกมัดปิดเอาไว้แต่เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น นอกจากตากลมโตที่ดูไกลๆ เป็นสีดำสนิท

แต่พระเจ้า!....

ตอนนี้เขานั่งทับบนส้นเท้าแล้วใช้มือเรียวยาวอย่างคนไม่เคยทำงานหนัก จับคางเล็กๆ ให้เงยขึ้นสบตาเขาใกล้ๆ เมื่อมันต้องแสงไฟเท่านั้น...จากสีดำก็กลับกลายเป็นสีน้ำเงินเข้มทันที!

ให้ตาย เขาไม่เคยถูกใจอะไรขนาดนี้มาก่อนเลย!

“เด็กคนนี้คือใคร?” สำเนียงภาษาอังกฤษชัดเป๊ะนั้น ทำให้อำนาจขยับตัวทันที

“คุณชายเขาถาม ว่าเด็กนี่คือใคร”

“เออ...ลูกของลูกหนี้บ่อนเราน่ะครับ ไอ้พวกนี้เห็นเป็นเด็กผู้หญิงเลยจับติดมือกลับมาด้วยครับคุณอั้น”

“อ้อ”

รับคำแค่นั้นก็หันไปตอบเอาใจแขกหนุ่มของบิดาทันที เพราะเข้าใจเอาเองว่าชายหนุ่มหน้าดุนี่ คงมีรสนิยมชอบเด็กสาวๆ เหมือนกับตน

“ขายเท่าไหร่” คนพูดน้อยถามตรงประเด็นไม่อ้อมค้อม

“โอ้ย! ขงขายอะไรกัน ถ้าคุณชายชอบ ผมยกให้ฟรีๆ ครับ ถือเสียว่าเป็นบริการจากทางร้านเราก็แล้วกัน”

ทุกถ้อยคำที่พูดพุทธรักษาฟังรู้เรื่องตลอด เพราะเธอสนใจเรียนทั้งภาษาจีน ญี่ปุ่น อังกฤษ รวมถึงรัสเซีย และแน่นอนเธอกำลังเห็นทางตันของตนเองจวนตัวเข้ามาเรื่อยๆ

‘พะๆ พวกนี้จะซื้อเธอ!!! และชัวร์ว่าไอ้เสี่ยหัวเถิกต้องรีบขายเธอแบบไม่ต้องสงสัย’

อลันไม่พูดอะไร แต่หันมองเลขาส่วนตัวเท่านั้น หวังปิงก็รู้โดยไม่ต้องพูดกันเยอะ หวังปิงหยิบเช็คพร้อมปากกาส่งให้นายหนุ่มทันที

อลันปล่อยมือออกจากคางของยายเด็กตาสวย เพื่อเซ็นชื่อบนเช็คเงินสดใบนั้น เสร็จแล้วส่งให้หวังปิงแล้วหันมายกร่างดักแด้ขึ้นพาดบนบ่าแล้วเดินดุ่มๆ แบบไม่สนใจใครอีก หวังปิงส่งเช็คใส่มืออำนาจแล้วรีบตามเจ้านายหนุ่มไปทันที

ตอนแรกอำนาจจะร้องท้วงแขกของบิดา แต่พอเหลือบมองเห็นตัวเลขในเช็คก็ตาโตหุบปากสนิททันที

‘หนึ่งล้านบาท!’

‘โธ่...เงินตั้งล้าน ใครจะไม่เอากันเล่า...ไม่รับไว้ก็โง่บรมแล้วล่ะ’

ร่างเล็กดิ้นสุดกำลัง แต่ก็เหมือนไม่ขยับเลยเพราะถูกมัดจนแน่น สุดท้ายน้ำตาก็หยดลงมาเป็นทางอย่างกลั้นไม่ไหว เธอกำลังจะตกนรกทั้งเป็น

‘แม่จ๋า รักษ์จะยอมตาย แต่ไม่ยอมถูกขายย่ำยีแน่ๆ!!!’

 


                                                                       “ม่ายยย”

จะ.. จะ..ใจเย็น ที่รัก” “เย็นบ้าเย็นบออะไรฟ่ะ บอกสิว่านี่อะไร กางเกงในปิดอึ๋มไม่มิดนี่ ตัวละหมื่นห้หมื่น” ไม่พูดเปล่าเจ้าเศษผ้าที่คุณภรรเมียเขาเหวี่ยงหวือด้วยความโกรธา มันดันมาตกปุ๊ตรงหัวทุยๆ ขา! นี่ๆ..ไอ้เศษผ้าปิดหัวนมไม่มิดนี่อีก ตัวละสององเขาอย่างแม่นยำ
‘เยี่ยม! ชื่อเสียงเจ้าพ่อผู้โหดร้ายที่สั่งสมมา อันตรธานหายไปในพริบตา!’ สามพนักงานสาวนั่งตัวสั่น กอดกันกลมอยู่มุมห้องว่าคุณชายสามโหดร้ายแล้ว คุณนายสามช่างน่ากลัวกว่าเป็นไหนๆ “นี่อีก ประโปรงผ้าแค่คืบ ปิดอึ๋มยังไม่ได้ ขายมาได้ตัวละห้าหมื่น!” คราวนี่เจ้าพ่อหนุ่มหลบทัน แต่หวังปิงหลบไม่ทัน จึงลอยปุมาใส่ตัก ‘เฮ้อ! ดีนะที่ไม่ตกมาครอบหัวเขาน่ะ’ “แล้วนี่ๆ นี่กระเป๋าหนังแท้ใบละล้านเจ็ด ยังๆ ยังมีอีก นี่รองเท้าหนังจระเข้แท้ สองล้านกว่า.... บอกทีสิ ใส่แล้วบินได้หรือไงห๊ะ!
 
 
 

ชื่อตอน
แรกเจอ
1    0   

แสดงความคิดเห็น

emotion