ชำระหนี้มาเฟียเถื่อน [04] เธอกำลังฆ่าฉันNc+++

ชำระหนี้มาเฟียเถื่อน [04] เธอกำลังฆ่าฉันNc+++

41 / 2.2k    0
coin × 0  coin × 0
ขนาดฟ้อนต์ 
ก+
ก-
โหมดกลางวัน
โหมดกลางคืน

 

 

ร่างบางตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงงเล็กน้อยถึงหนักมาก นี่เป็นห้องนอนของใครแล้วเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน แล้วที่นี่ที่ไหน  หญิงสาวมองไปรอบในห้องสี่เหลี่ยม ที่มีขนาดกว้างโทนสีน้ำตาลอ่อน เตียงนอนขนาดคิงไซด์ เฟอร์นิเจอร์สุดหรูราคาแพง ทำให้เธอคิดขึ้นได้ว่าครั้งสุดท้าย เธอเจอกลุ่มชายฉกรรจ์มาถามว่าเธอชื่อ ณัฐริกา มาณีกุล หรือเปล่า แล้วเธอก็ตอบว่าใช่

หลังจากนั้นเธอก็ถูกผลักให้ขึ้นรถตู้พร้อมกับสลบไป พวกนั้นจับเธอมาทำไม และแล้วความคิดก็ต้องหยุดลง เมื่อมีเสียงเข้มของชายร่างสูงพูดขึ้น

นี่นะเหรอลูกเลี้ยงคุณหญิงมุกดา หึ สวยกว่าในรูปอีกนะ แต่ข้างในจะสวยเหมือนข้างนอกที่ฉันเห็นหรือเปล่า ขอลองพิสูจน์ได้ไหมสาวน้อย” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับย่างเท้าไปที่เตียงอย่างช้าๆ ด้วยแววตาหื่นกระหาย เขาอดรนทนรอไม่ปลดปล่อยกายร้อนกับหญิงใดเพื่อรอการมาของเธอ

คุณเป็นใคร รู้จักคุณน้ามุกดาได้ยังไง แล้วคุณจะทำอะไรฉัน อย่าเข้ามานะ เรายังไม่รู้กันด้วยซ้ำ หน้าตาคุณฉันยังไม่เคยเห็น

ความหวาดกลัวเริ่มก่อเกิดขึ้นกับณัฐริกาเมื่อร่างสูงเริ่มเข้ามาประชิดตัวเธออย่างช้าๆ ร่างบางถอยกรูดจนแผ่นหลังติดกับขอบเตียง แต่คนตัวใหญ่ยังตามติดประชิดตัวโดยทิ้งร่างทั้งร่างของเขาคลานเข่าเข้าหาเธออย่างรวดเร็วจนคนตัวเล็กหมดหนทางหลีกเลี่ยงกายหนา

“กรี๊ด!!! ออกไปนะคุณเป็นใคร”

 “หึ หึ เธอไม่ต้องรู้จักฉันหรอกสาวน้อย แต่ฉันรู้จักเธอ ณัฐริกา มาณีกุล อายุ 21 ปี แม่เสียไปเมื่อสี่ปีก่อน หลังจากนั้น คุณพิพัฒน์ มาณีกุล พ่อของเธอก็แต่งงานใหม่กับคุณหญิงมุกดา โชติสมบัติ ที่มาแต่งงานกับพ่อเธอ เพราะหวังจะหุบสมบัติทั้งหมด เพื่อมาใช้หนี้ฉัน แล้วคุณมุกดาก็เอาเงินมาใช้หนี้ฉันจนพ่อเธอล้มละลาย แต่ผีพนันเข้าสิงจนโลภมาก ยืมเงินฉันไปอีกร้อยล้าน แล้วเอาเธอมาขัดดอกจนกว่าคุณหญิงมุกดาจะหาเงินมาใช้ฉันทั้งต้นทั้งดอกก็ประมาณราวๆ ร้อยห้าสิบล้าน ถ้ามีคนมาไถ่ตัวเธอด้วยเงินร้อยห้าสิบล้านเธอก็เป็นอิสระ แต่เมื่อไหร่ล่ะคนสวย เขาพูดพร้อมกับยกยิ้มอย่างผู้มีชัย ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงหมายจะแตะสัมผัสปากบางจิ้มลิ้มที่สั่นระริกเพราะความกลัวแต่เหมือนกับเชิญชวนให้ลิ้มลอง

ไม่จริง คุณน้าไม่มีวันทำอย่างนั้น คุณโกหกฉัน!!”

ดวงหน้างามเบี่ยงหลบณัฐริการีบถอยกรูจนหลังติดกับหัวเตียง เพราะรู้สึกว่าในห้องนี้ไม่ปลอดภัยแล้ว คิดได้ดังนั้นจึงกลิ้งตัวไปอีกด้านหนึ่ง แต่ช้ากว่าเขาที่คว้าต้นขาเรียวไว้ได้ แล้วลากกลับมาที่เดิมพร้อมขึ้นคร่อมเจ้าของร่างบางทันทีไม่ให้ดิ้นหนีจากพันธนาการของร่างกายแกร่งได้

นี่คุณปล่อยฉันนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งตำรวจ

 “หึ คิดว่าทำได้ก็เอาเลยคนสวยตำรวจทำอะไรฉันไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าตำรวจจับฉันได้ ฉันไม่ได้มาเป็นมาเฟียที่ยิ่งใหญ่แห่งลาสเวกัสจนรวยล้นฟ้าอย่างนี้หรอก เลิกเล่นตัวได้แล้วณัฐริกา ทำอย่างกับไม่เคยไปได้

กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่นพูดด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน เพราะคิดว่าร่างบางคงจะผ่านอะไรต่อมิอะไรมาแล้ว สมัยนี้ผู้หญิงที่สวยแบบนี้มักจะผ่านสมรภูมิมาเยอะอย่างช่ำชองจนของสงวนนั้นหมองคล้ำ

นี่คุณออกไปนะ อึก ขอร้องล่ะ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ให้ฉันทำอะไรก็ได้ แต่อย่าทำอะไรแบบนี้กับฉันเลย อือๆ

เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร จู่ๆ ก็ถูกลักพาตัวมาอยู่ที่นี่ไหนจะชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลามีเสน่ห์พูดจากำกวมหื่นกามใส่เธออีก ตอนนี้ร่างบางคิดถึงผู้เป็นพ่อมากที่สุด

“พ่อขาช่วยณัฐด้วย”

 “ไม่มีประโยชน์หรอกสาวน้อย เพราะน้องชายฉันปวดจนฉันจะขาดใจตาย เพราะใบหน้าหวานๆ เสียงใสๆ ของเธอแล้ว อืม หอมแต่รสชาติจะหอมเหมือนกลิ่นกายหรือเปล่านะ

เขาพูดพร้อมกับสูดดมกลิ่นสาบสาวเข้าเต็มปอด กลิ่นกายของเธอช่างหอมเย้ายวนชวนหลงไหลแบบธรรมชาติคัดสรรไม่เหมือนพวกผู้หญิงที่เขาเคยผ่านมา พวกหล่อนมักจะเสริมเติมแต่ง ด้วยนวัตกรรมยุคใหม่ที่หมอเป็นคนทำให้

คุณปล่อยฉันนะ กรี๊ด!!!” 

เสียงหวีดร้องด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ นิ้วเรียวยาวกำลังแกะกระดุมเสื้อเธอทีละเม็ด แต่เหมือนจะดูช้าเกินไป มือหนาจึงกระชากจนมันหลุดออกจากรังดุมทั้งหมด แขนเรียวยกมาปกปิดก้อนเนื้อที่อวบอูมดันบราออกมาให้รอดพ้นจากสายตาโลมเลีย

หยุดดิ้นได้แล้วณัฐริกาดิ้นไปก็เหนื่อยเปล่าๆ เก็บแรงของเธอไว้ครางหวานๆ ใต้ร่างฉันก็พอ

ชายหนุ่มพูดพร้อมกับดึงแขนเรียวที่น่ารำคาญออก มือข้างที่ว่างบีบเคล้นอกอวบของร่างบางอย่างมันมือ คนอะไรไม่รู้ตัวเล็กนิดเดียว แต่หน้าอกหน้าใจนี่ใหญ่เกินตัวจริงๆ คิดแล้วก็ยิ่งโมโห คงมีชายอื่นจับและบีบมันมาแล้วสินะ มันถึงได้ใหญ่จนเต็มมือขนาดนี้

คุณจะทำอย่างนี้ไม่ได้นะ ชื่อคุณฉันยังไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ

ร่างเล็กพยายามดิ้นรนหนีการรุกรานจากมือหนาของเขา เพราะชายหนุ่มหนุ่มบีบคั้นอย่างแรงจนรู้สึกเจ็บที่หน้าอกไปหมด พร้อมกับชวนเขาคุยเรื่องอื่นไปด้วย บางทีเขาอาจจะปล่อยเธอไปก็ได้ แต่เธอคิดผิดอย่างมหันต์

อืม ฉันชื่อคริปโตส เวลาเธอครางจะได้เรียกชื่อฉันถูก

คริปโตสพูดพร้อมกับปลดตะขอบราเชียที่มันรกหูรกตาปิดบังดอกบัวคู่งามเอาไว้ ความงดงามของปทุมถันคู่สวยก็ปรากฏแก่สายตาคู่คม ชายหนุ่มถึงกับหายใจรัวเร็ว มือสั่นหนาสั่นเทาราวกับเด็กหนุ่มที่เพิ่งริลองรักเป็นครั้งแรก

เมื่อเรือนร่างเกือบเปลือยถูกร่างใหญ่ล่ำสันกดทาบทับไว้แน่น มือเล็กถูกยึดไว้จนไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ จึงได้แต่นอนร้องไห้ใต้ร่างเขาพร้อมกับอ้อนวอนเขาอีกครั้ง

“หยุดบีบน้ำตาได้แล้วรู้ไหมว่ามันน่าเบื่อ ทำเหมือนเขากำลังขืนใจเธออย่างนั้นแหละ ฉันจะเอา น้ำตาช่วยอะไรไม่ได้หรอก”

ชายหนุ่มพูดอย่างน่ารำคาญ เมื่อเห็นน้ำตาไหลออกตาตาคู่สวยของหญิงสาว

คุณคริปโตสคะ ปล่อยฉันไปเถอะนะคะ อื้อ

เสียงหวานที่อ้อนวอนเขาถูกปิดด้วยริมฝีปากหยักสวยของเขาทาบทับลงมาบนกลีบปากระเรื่อ มือหนาช้อนใต้ศีรษะบังคับให้เธอยอมจำนนกับจุมพิตของเขา ลิ้นหนาฉกเข้าไปในโพรงปากสาว เกี่ยวรัดหยอกเย้ากับลิ้นเล็กๆ มืออีกข้างก็บีบเคล้นปทุมถันอย่างเมามัน

อืม อ่า” 

ณัฐริกาครางออกมาเมื่อเขาปล่อยให้ปากบวมเจ่อของเธอให้เป็นอิสระ มือหนาเลื่อนลงไปปลดปราการชิ้นล่างและแพนตี้ตัวจิ๋วที่ขว้างกั้นความงดงามที่อยู่ในร่มผ้า

อ่า เธอสวยชะมัด สวยจนไม่อยากจะเชื่อว่าเธอนั้นเคยผ่านศึกบนเตียงมาอย่างมาก คิดพร้อมกับจับขาเรียวเสลาให้อ้าออกจนกว้าง ก้มทั้งหน้าและจมูกโด่งเป็นสันซุกไซ้ดอมดมกลิ่นกายสาวขบเม้มไปตามผิวเนื้อนุ่มหยอกเย้าอย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน ถ้าเป็นพวกนางแบบทั้งหลายที่พลีกายให้ เขาจะไม่ดื่มกินพวกหล่อนเลย แต่สำหรับณัฐริกาทำให้เขาอยากจะค่อยๆ เชยชิมเธอไปช้าๆ

อืม คุณคริปโตสช่วยฉันด้วย

น้ำเสียงอ้อนวอนเมื่อเขาเชยชิมกายสาวของเธอช้าๆ เมื่อถูกกระตุ้นเล้าโลมด้วยลิ้นร้ายกาจร่างกายเริ่มสั่นเทิ้มความเสียวซ่านกระชันชิด รู้สึกเหมือนร่างกายกระตุกเกร็งรับเรียวลิ้นหนาหยาบอย่างรู้งาน

อืม ใจเย็นสาวน้อย

น้ำเสียงกระเส่าความหอมหวานติดอยู่ปลายลิ้นที่ได้เชยชิมอย่างยากที่จะถอนตัวยับยั้งตนเองไว้ไม่อยู่ กลิ่นหอมของวัยสาวแรกแย้มยังคงปั่นป่วนในโสตประสาท นิ้วเรียวเกลี่ยตามรอยแยกกลางกายสาวที่ชุ่มแฉะไปด้วยน้ำแห่งกามอารมณ์ที่เขาชักนำให้ตกอยู่ในแห่งพิศวาส ก่อนจะค่อยๆ แหย่นิ้วเข้าไปในโพรงสวาทคับแน่นเหมือนไม่เคยมีใครได้เชยชมผกาลีช่อนี้เลยสักครั้ง

ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันทรมานขอร้องล่ะ ช่วยฉันหน่อยนะคะ

เธอพูดไร้ซึ่งความอายเพราะความทรมานนี้ หญิงสาวรู้สึกร้อนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจนต้องการปลดปล่อย ใช่ว่าเธอไม่เคยรู้สึกเช่นนี้ แต่ครั้งนี้ถูกปลุกเร้ากระตุ้นโดยเขา ทำให้เกิดความรู้สึกอยากลองขึ้นมา

ถ้างั้นฉันไม่ทนแล้วนะ ฉันก็จะขาดใจตายเหมือนกัน

คริปโตสชักนิ้วออกพร้อมกับปลดเสื้อผ้ายี่ห้อดีออกจากร่างกายและความยิ่งใหญ่ก็ปรากฏแก่สายตา ณัฐริกาหลับตาลงเพราะไม่อยากเห็นความน่ากลัวที่อยู่ตรงหน้าความแข็งก้าวเริ่มถูแก่นกายที่ช่องทางรักของเธอขึ้นลงอย่างช้าๆ จนเธอนั้นเริ่มหวั่นเกรง

“อื้อ!!! ไม่เอา”

น้ำตาแห่งความหวาดหวั่นเริ่มหลั่งรินออกมาจากหางตาคู่สวย ร่างเล็กดีดดิ้นหนีภัยจากอันตรายตามสัญชาตญาณ

“ไม่ทันแล้วคนสวย”

กรี๊ด!!! เอามันออกไป ฉันเจ็บ

ณัฐริกาพูดพร้อมกับขยับกายออกจากความเจ็บปวดนี้ แต่มือหนาของคริปโตสจับเธอไว้แน่นและมองจุดเชื่อมโยงความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ค่อยๆ ดึงแก่นกายออกมาเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่เขาค้นพบในตัวหญิงนั้นคือความจริง

พระเจ้าเธอยังบริสุทธิ์ คริปโตสคิดอย่างภาคภูมิใจ แต่เก็บอาการเอาไว้

อยู่เฉยๆ ถ้าเธอยิ่งดิ้นมันจะเจ็บกว่านี้

ชายหนุ่มสั่งเสียงเข้ม เป็นผลให้หญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างหนาเชื่อฟังอย่างว่าง่าย ก่อนจะโน้มหน้าจ้องมองเธออยู่อย่างนั้นสักพัก ก่อนปาดน้ำตาที่ไหลอาบน้ำแก้มนวลอย่างปลอบประโลม

“ชู่ว!!! เงียบซะนะคนดี”

คุณเอามันออกไปได้ไหม

เธอทนไม่ไหวมันเจ็บเกินไป

หุบปาก!!”

เสียงสั่งเข้มออกมา เมื่อพยายามจะโอนอ่อนกับเจ้าหล่อนให้มากที่สุด แต่เธอดันมาขออะไรที่เขาทำให้ไม่ได้ ก่อนจะค่อยๆ โยกแก่นกายเข้าไปในร่างบางอย่างช้าๆ

มันเจ็บหยุดนะ...อื้อ

พูดไม่ทันจบประโยคคริปโตสประกบปากหยักสวยของตนเองลงมา เพื่อปลอบประโลมเธอให้หลงระเริงไปกับความสุขที่เขากำลังมอบให้ ในขณะที่หลอกล่อเธอด้วยจุมพิตที่แสนหวาน ร่างสูงจึงกระแทกแก่นกายเข้าหาร่างบางอย่างบ้าคลั่งและถอนจูบออกอย่างแสนเสียดาย

อืม อ่า อา

เสียงครางออกมาด้วยความเสียวซ่านจากความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นสุขสม ร่างกายตอบสนองสะโพกสอบโดยการยัดสะโพกงามงอนเข้าใส่อย่างไร้จริต

ช่วย อ่า ณัฐด้วย อืม อ่า

ต้องการอะไรสาวน้อย

เขาถามเพื่อความแน่ใจว่าหญิงสาวจะให้เขาช่วยจริงๆ แต่ดูเธอตอนนี้สิช่างร้อนแรงติดไฟยิ่งกว่ามืออาชีพที่ผ่านมาจนสมบุกสมบันเสียอีก

อืม คริปโตสขา ช่วยณัฐหน่อยนะคะ ณัฐไม่ไหวแล้ว

เสียงหวานขาดเป็นห้วงๆ น้ำเสียงกระเส่าแทบเรียบเรียงคนพูดของตนไม่ถูก

อืม ณัฐริกาเธอกำลังฆ่าฉัน

เพราะความคับแน่นของเธอทำให้เขาขยับตัวตนอย่างยากลำบาก รัดรึงจนแทบคลั่ง

มือหนาจับเรียวขาเสลาแยกออกจากกันมากขึ้น อกอวบอิ่มที่ไหวกระเพื่อมตามแรงโยกขยับตามอย่างเย้ายวนใจจนอดไม่ไหว มือหนาบีบเคล้นฟ้อนเฟ้นอย่างมัน ยอดอกที่แข็งชันสู้มือของเขา ช่างทำให้รู้สึกดียิ่งนัก กุหลาบงามที่ผลุบเข้าออกตามแรงโยกขยับบีบรัดเขาจนแทบจะปริแตกจึงเร่งจังหวะให้รัวเร็วกระชันชิด

“โอ้ว!! อ่า ฉันใกล้ละ”

เพียงไม่นานน้ำกามก็ถูกฉีดเข้าร่างบอบบางทุกหยาดหยดจนล้นทะลักออกมา

คนใจร้าย

น้ำเสียงที่แผ่วเบาบวกกับหน่วงตาที่หนักอึ้งทำให้เธอพูดได้แค่นั้นจึงหลับไป

เธอต้องเป็นของฉันคนเดียวณัฐริกาและฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไปให้ใครได้เชยชมเธอเป็นอันขาด เธอต้องอยู่กับฉันจนวันตาย

 

ลำแขนแกร่งรวบคว้าร่างบางเข้ากอดและหลับไปพร้อมเธอด้วยความเหนื่อยอ่อนจากบทรักที่ผ่านมา

 

 

______________________________________________


แสดงความคิดเห็น

emotion