ตอนที่3 อย่าให้มีรอยขีดข่วน

ตอนที่3 อย่าให้มีรอยขีดข่วน

35 / 1k    0
coin × 0  coin × 0
ขนาดฟ้อนต์ 
ก+
ก-
โหมดกลางวัน
โหมดกลางคืน

มุกดากลับมาบ้านด้วยใบหน้าบึ้งตึงไม่สบอารมณ์เพราะเสียพนันเกือบร้อยล้านเพราะว่าเธอนั้นโลภมากเกินตัวได้ห้าสิบล้านไม่ยอมปลีกตัวออกมา เธอจึงกลับมาพร้อมกับเงินเล็กๆน้อยๆ

 

         “คุณพิพัฒน์เห็นนางณัฐริกาไหมถามพร้อมเสียงสูง

 

        “อย่ามาเรียกลูกผมว่านางน่ะผมไม่ชอบตอบเสียงเข้ม

 

        “สรุปแล้วนัง เอ๊ยลูกณัฐริกาไปไหนถามด้วยเสียงจริตจก้าน

 

        “คุณมีอะไรมุกดา คุณพูดมาเลยดีกว่า คุณคงมีเรื่องสำคัญสิน่ะถึงเรียกลูกสาวผมคุณพิพัฒน์ถามด้วยความสงสัย

 

        “ใช่ฉันมี คือว่าที่ลาสเวกัสที่ฉํนไปเที่ยวมาเนี่ยเขามีเปิดรับสมัครงานเป็นเลขาส่วนตัวที่บ่อน ฉันเห็นว่าเงินเดือนสูงแล้วก็สบายกว่าอยู่เมื่องไทย นี่ฉันหวังดีน่ะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลงดูน่าเชื่อถือ

 

 

  คุณพิพัฒน์มองหน้ามุกดาเพื่อจับผิดสักครู่แล้วตอบไปว่าอืมรอถามณัฐเอาเองแล้วกัน แล้วจะให้ไปวันไหน ไปยังไง  เอกสารก็ไม่ได้เตรียมถามด้วยความสงสัย

 

        “เดี๋ยวเขาส่งคนมารับแต่ไม่รู้วันไหนตอบแบบไม่สนใจทั้งที่รู้ว่าวันนี้คริปโตสจะส่งคนมารับณัฐริกาแต่เธอไม่รู้ว่าจะบอกนังลูกเลี้ยงยังไงดี ให้คริปโตสจัดการเอาเองล่ะกัน

 

 

 

ณ ลาสเวกัส

 

         “เจ้านายครับ งานที่เจ้านายสั่งให้ผมไปทำเรียบร้อยแล้วครับฟิลิปมือขวาของคริปโตสกล่าวพร้อมกับก้มศีรษะเล็กน้อยเพื่อให้ความเคารพ

 

         “หึ ดีมาก แล้วอีกนานแค่ไหนกว่าเธอจะมาถึงที่นี่ถามพร้อมกับยิ้มมุมปากเล็กน้อย

 

        “ตอนนี้คนของเรากำลังไปพบเธอเพื่อเจรจาก่อนครับ แต่ถ้าเธอไม่ตกลงคงต้องลักพาตัวตอบพร้อมกับมองนาฬิกาข้อมืออีกประมาณแปดชั่วโมงครับ

 

 

        “ทำงานได้ดีมากฟิลิป อย่าทำให้ผู้หญิงของฉันบอบช้ำแม้แต่รอยเล็บข่วน


แสดงความคิดเห็น

emotion