บทที่ 2 (2)

บทที่ 2 (2)

33 / 38    0
ขนาดฟ้อนต์ 
ก+
ก-
โหมดกลางวัน
โหมดกลางคืน

“ขอโทษค่ะ อย่าเพิ่งอารมณ์เสียเลยนะคะ”

“รายละเอียดข้อเสนอฉันมีให้แกเรียบร้อยแล้ว แค่คุยตามที่ฉันลิสไว้ให้ก็พอแล้ว ไอ้หมอนั่นมันเป็นคนใต้ตัวดำ ฟันเหยิน ไม่หล่อ ฉันไม่อยากคุยด้วย แต่เพราะมันรวยก็เลยอยากให้มันเปลี่ยนใจมาร่วมหุ้นกับฉันแทน”

“อ๋อ แล้วต้องคุยกันที่ไหน เมื่อไหร่คะ”

“ก็อย่างที่บอกว่าเขาจะซื้อแต่ฉันไม่ขาย เขาก็ไม่ง้อ ดังนั้นแกต้องไปหาเขาถึงบ้านเพื่อยื่นข้อเสนอ จะกราบ จะอ้อนวอนยังไงก็ได้ให้เขาสนใจ รับไปสิ!” เอกสารในมือถูกส่งไปให้ ยู่ในซองสีน้ำตาลปิดผนึกเป็นอย่างดี

“ที่ไหน แล้วเมื่อไหร่คะ คุณนุชยังไม่ตอบเลย”

“ก็จะตอบอยู่นี่ไงแกถามมากจังเลยนังนีย์!

ตวาดใส่เสียงดังลั่นไม่แคร์ผู้เช่ารายอื่นที่เดินเข้ามาในหอพักเรื่อยๆ และมีบ้างที่หันมามองทางตนเอง “เขาชื่ออิฐ บ้านอยู่ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ถ้าตกลง แกต้องไปภายในวันศุกร์นี้”

“จะไม่เป็นการรบกวนเขาในช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์เหรอคะ”

“ถามมาก! ก็เพราะวันทำงานเขาไม่ว่างมาคุยกับพวกปลายแถวอย่างแกไง ฉันถึงให้แกไปเจอเขาในวันหยุดสุดสัปดาห์!

นีรนุชรำคาญหนักมาก ทั้งหงุดหงิดและกลัวปราณีจะไม่ยอมไปแล้วซวยมาถึงตน ยังไงก็รับเงินแสนห้าหมื่นจากชายคนนั้นมาเรียบร้อยแล้ว

“แล้ว คุณนุชจะให้ค่าตอบแทนนีย์ยังไงคะ”

“ฉันจ้างแกห้าพัน ค่ารถแยกจ่ายให้ต่างหาก ที่พักฟรี ที่ต้องซื้อเพิ่มก็แค่ข้าวไว้ยาไส้แก แกจะอยู่กี่วันก็เรื่องของแกขอแค่เขายอมรับข้อเสนอ!

“แล้วถ้าหากเขาไม่ยอมรับข้อเสนอล่ะคะ ต้องคืนเงินไหม”

“แกเห็นฉันหน้าเลือดขนาดนั้นเลยเหรอนังนีย์ จ้างแล้วก็จ้างเลยสิ แกก็คิดซะว่าไปเที่ยวพักผ่อนหรือไปหาผู้ชายอะไรก็ตามใจแก ฉันจะลางานให้เป็นกรณีพิเศษและไม่หักเงินเดือนแก”

ข้อเสนอที่ยื่นให้อาจจะไม่มากมายนัก แต่เชื่อเถอะว่านังเด็กคนนี้พอใจ เพราะมันไม่มีวันตามเหลี่ยมหล่อนทันหรอก

นีรนุชแสยะยิ้มมุมปาก ยกมือขึ้นกอดอกจ้องหน้าปราณี “ว่าไง ถ้าไม่ทำฉันจะไปจ้างคนอื่น เห็นแก่ที่แกขาดรายได้จากเจ้าสัวหรอกนะถึงให้งาน!

“ทำค่ะ นีย์รับงานนี้ ขอแค่ไม่ใช่งานแบบเดิมหรือมากกว่าเดิม นีย์ยินดีช่วยงานคุณนุชทุกอย่างค่ะ”

จะให้ทำอะไรก็ได้ขอแค่ไม่ต้องขายตัว ไม่ต้องคลุกคลีกับผู้ชายหลายคนปราณียอมทำทั้งนั้น ห้าพันสำหรับหล่อนอยู่ได้ทั้งเดือน เรื่องอะไรจะปฏิเสธให้โง่ ลองกินอยู่อย่างประหยัดระหว่างเดินทาง ต้องเหลือเงินกลับมาบ้านอย่างต่ำก็สามพันแน่ๆ ปราณีวาดฝันไปไกลอย่างคนคิดบวก โดยหารู้ไม่ว่าภายใต้รอยยิ้มของนีรนุชนั้นกำลังซุกซ่อนความร้ายกาจเอาไว้!

 

เอกสารสรุปรายได้เดือนที่แล้วของโฮสเทลถูกเจ้าของกิจการโยนทิ้งปลิวข้ามศีรษะเลขานุการไปเฉียดฉิว เลขาวัยสามสิบกลางๆ ยังหางานบริษัทอื่นไม่ได้จึงต้องทนทำงานกับเจ้านายที่อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ เดี๋ยวใจดีเดี๋ยวใจร้าย

“แกแน่ใจนะว่านั่นคือรายได้ ไม่ใช่เศษเงินเศษทานจากใคร!

“ยอดจองห้องลดน้อยลงกว่าเดือนที่ผ่านมามากค่ะ จัดโปรโมชั่นแล้วก็ยังไม่ดีขึ้น ดิฉันขอเสนอให้รีโนเวทโฮสเทลนะคะเพราะมันเก่ามากแล้ว”

“เป็นแค่เลขาฯ อย่าเสร่อมาแนะนำฉันที่เป็นเจ้านาย!

“ขอโทษค่ะ”

เลขานุการรีบก้มหน้างุดมองต่ำ ทันใดนั้นประตูห้องทำงานถูกผลักเข้ามาตามด้วยร่างอรชรของลูกสาวเพียงหนึ่งเดียว ของเจ้าของกิจการ

“สวัสดีค่ะคุณแม่ สวัสดีค่ะพี่ฝน คุยอะไรกันอยู่คะเสียงดังเชียว” ก้าวเท้าเข้ามาฉับๆ อารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะเพิ่งไปส่งปราณีขึ้นรถโดยสายลงใต้ เห็นมีเอกสารตกบนพื้นจึงก้มลงหยิบมาอ่าน ทำให้เห็นว่ารายได้น้อยมาก

“รายได้น้อยขนาดนี้ ขายกิจการเลยดีไหมคะคุณแม่”

“ทำเป็นพูดดีไป ขายแล้วจะไปทำอะไรกิน!” คุณนันทินียังอารมณ์เสียจึงโต้แย้งลูกสาว “เธอออกไปได้แล้ว ไว้มีงานอะไรฉันจะเรียกเข้ามาใช้”

“ค่ะคุณนัน” รอฟังคำนี้นานแล้ว ฝนรีบเดินออกไปจากห้องทำงาน

“นุชแค่พูดเล่นเท่านั้นแหละค่ะ แต่เอ๊ะคุณแม่คะ ทำไมเราไม่ลองหาใครสักคนมาเป็นพาร์ทเนอร์โฮสเทลเราบ้าง เผื่อได้เงินทุนสักก้อนมารีโนเวท” แผนการร่วมทุนนั้นแค่กุขึ้นมาทว่านาทีนี้นีรนุชกลับคิดว่ามันมีประโยชน์

“ใครจะสนใจโฮสเทลเล็กๆ ของเรา ไม่มีหรอก”

“นุชจะลองไปปรึกษาเจ้าสัวดนัยดีไหมคะ เผื่อท่านจะสนใจ”

“ไปให้เมียเขาฉีกออกเหรอยะ อย่าเชียวนะ!

คุณนายถลึงตาใส่เพื่อเป็นการปรามลูกสาว ท่านรู้ว่าสมัยเรียนลูกสาวเคยถูกผู้ชายคนนั้นเลี้ยงอยู่ช่วงหนึ่งถึงได้มีชีวิตหรูหรา เที่ยวต่างประเทศ กินร้านอาหาร ช็อปของแพงๆ แต่เพราะตอนนั้นท่านติดสามีใหม่มากจนไม่สนใจแล้วแต่มันจะทำอะไร ฝ่ายนีรนุชนั้นถึงกับยิ้มไม่ออก เข้ามาลากเก้าอี้ออกนั่งลงฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงาน

“หรือถ้าไม่ให้นุชลองติดต่อ คุณแม่ก็หาพาร์ทเนอร์ใหม่เองเถอะนะคะ นุชขอพูดหน่อยเถอะว่าถ้าเราไม่รีบรีโนเวทโดยเร็ว คุณแม่ก็เตรียมติดต่อนายหน้าไว้ขายโฮสเทลได้เลย กิจการของเราไม่มีวันไปรอดหรอก!

“นังนุช! แกจะมาแช่งธุรกิจที่ฉันกับพ่อแกสร้างขึ้นมาไม่ได้นะ!

“นุชไม่ได้แช่งแต่แค่พูดความจริง ถ้าคุณแม่ไม่เชื่อก็ตามใจค่ะ รายได้เราลดน้อยลงทุกวันนุชเป็นคนดูแลงานจะไม่รู้ได้ยังไง มีแต่คุณแม่คนเดียวนั่นแหละที่ปิดหูปิดตา เพราะกลัวสามีใหม่จะรู้ว่าเราตกอับแล้วจะทิ้งคุณแม่!

คุณนายตบมือลงบนโต๊ะเสียงดังโครม “แกออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!

ชี้หน้าไล่ไม่ถึงสองวินาทีลูกสาวก็สะบัดใบหน้าลุกเดินออกไปจากห้องทันที เหวี่ยงประตูปิดเสียงดังโครมตามอารมณ์ความรู้สึกที่มันกำลังเดือดจัด

เมื่อได้อยู่คนเดียวภายในห้องทำงานเล็กๆ ของโฮสเทล คุณนายรีบยกมือขึ้นกุมขมับ เพราะเป็นจริงตามลูกสาวพูด ท่านกลัวแฟนใหม่ที่อ่อนกว่าแปดปีจะตีจาก ไม่ได้! เห็นทีต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อเรียกลูกค้ากลับคืน!

 

ช่วงเวลากลางวันแดดร้อนจัดเผาผิวคนงานจนไหม้เกรียม ทว่าไม่มีใครสนใจเพราะพวกเขาต่างมีผิวพรรณที่เข้มกว่าคนปกติเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว รวมถึงเจ้าของสวนเองก็ด้วย อิทธิพลยืนคุยงานกับหัวหน้าคนงานพ่วงตำแหน่งพี่ชายคนสนิทอย่างตติยะ ตติยะเป็นชายวัยฉกรรจ์อายุมากกว่าเขาสามปีทำงานด้วยกันมานาน หน้าอย่างโหด เสียงอย่างเข้ม แต่หน้าสดใสมากตั้งแต่เมียคลอดลูกสาว

“ไปกวนตีนเขาบ่อยๆ ระวังเถอะเขาจะมาทำร้ายเอา”

“จะทำอะไรก็ช่างหัวมันสิ เหม็นหน้ามัน”

“นายยอมเสียเงินสี่สิบห้าสิบล้านเพราะเกลียดหน้ามัน โอ้มายก๊อด!” มีจริตเหลือเกินยกมือทาบอกซะเหมือนตุ๊ดเลย อิทธิพลมองแล้วหัวเราะตาม

“นายอิฐ นายอิฐครับ คุณกริชมาขอพบครับ” คนงานวิ่งเข้ามาขัดบทสนทนา มองตามไปก็เห็นหลานมารออยู่แล้วจริงๆ จึงไล่คนงานให้ไปทำงานต่อ

“สอนงานตั้งแต่เด็กอย่างนี้ ว่าที่มือขวาชัดๆ ถ้าทำงานเข้าที อย่าลืมให้ทิปสักแสนล่ะ” ตีอกน้องชายหนึ่งที พวกเขาต่างรู้กันว่าหมายความว่าอะไร

“รู้แล้วน่า ” ว่าพลางโยนขวดน้ำให้พี่ชายนำไปเก็บ ส่วนเขาเดินไปหาหลานชาย สวนยางแห่งนี้มีโซนสวนผสมผสาน มีปลูกผัก เลี้ยงไก่ เลี้ยงหมู เลี้ยงปลา เป็นแหล่งอาหารชั้นดีที่เจ้าของสวนริเริ่มทำไว้เพื่อจะได้นำกลับมาปรุงเป็นอาหารเช้าและอาหารกลางวันให้กับชาวสวนยาง แต่ละวันจะมีแบ่งเป็นกะทำงานช่วงกลางวัน และกรีดยางในช่วงเวลากลางคืน นอกจากนั้นก็ยังมีพนักงานที่ทำงานประจำในสำนักงานของสวนยางมีพนักงานไม่กี่คน ทุกคนมีสิทธิ์มารับประทานอาหารที่นี่ตลอดจนสามารถห่อกลับไปฝากลูกหลานที่บ้านได้

“ผมแวะมาส่งงานครับอา” เด็กหนุ่มวัยยี่สิบปียิ้มเฉ่ง

“ไปคุยที่สำนักงาน” เขาขัดไว้ก่อนเจ้าหลานจะพูดมากกว่านี้

“ได้ครับ” กริชรับคำแล้วแยกกับอาหนุ่มไปยังรถยนต์ส่วนตัวที่เพิ่งได้มาไม่กี่เดือนนี้เอง เป็นของขวัญวันเกิดจากญาติผู้ใหญ่ในตระกูล

ทั้งสองมาถึงสำนักงาน และเมื่อเจ้าของสวนยางก้าวเท้าเข้ามาข้างในก็สามารถเขย่าหัวใจพนักงานหลายคนได้ ไม่ว่าใครจะกำลังกินของหมักดองหรือเล่นเฟซบุ๊ก ทุกคนพร้อมใจหันหน้าเข้าหางานทำอย่างตั้งใจ แต่ละคนเหงื่อไหลพลั่กๆ เมื่อสายตาคมกริบของเจ้านายตวัดมามองเรียงหน้าทีละคน ทว่าไม่ได้ด่าหรืออะไรเร่งฝีเท้าเข้าไปข้างในตามหลังมาด้วยน้องกริช หลานชายของคุณอิฐ ก่อนถึงประตูห้องทำงานเด็กวัยรุ่นแสนรู้หันกลับมาทำมือโอเคให้ทุกคน พี่ๆ ทั้งหลายต่างส่งยิ้มแห้งๆ มาให้ต่างงุนงงว่าโอเคตรงไหนคะคุณน้องกริชขา

 

 

 

 

 

พ่ายรักภรรยามือสอง
คณานางค์
www.mebmarket.com
‘ปราณี’ โชคร้ายถูกตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงขายตัวแล้วโชคชะตาเล่นตลกให้มาเจอ อิทธิพล เจ้าของสวนยางพาราผู้มีนิสัยดุร้ายเขามองผู้หญิงทุกคนเป็นแค่ที่ระบายความใคร ไม่เคยรักใครจริง ‘อิทธิพล’ ซื้อหล่อนด้วยเงิน จนกระทั่งรู้ความจริงว่าเข้าใจผิดหัวใจของเขาก็รักและค่อยๆ เปิดรับหล่อนเข้ามาแต่แล้วเรื่องราวจะจบลงอย่างไรเมื่อความลับที่เขาเก็บซ่อนไว้มันกำลังจะทำลายตัวเขาเอง!ปล. อ่านตัวอย่างเพิ่มเติมได้ที่เด็กดี ธัญวลัย รีดอะไรท์นะคะ(จัดโปรโมชั่น 169 บาท **วันนี้ - 27 กันยายน 1 เดือนเต็ม** จากปกติราคา 179)

แสดงความคิดเห็น

emotion