Chapter 2 พี่ชายไม่แสนดี

Chapter 2 พี่ชายไม่แสนดี

22 / 30    0
ขนาดฟ้อนต์ 
ก+
ก-
โหมดกลางวัน
โหมดกลางคืน

ฝากอุดหนุนดาวน์โหลดกันนะคะ นิยายไบเซ็กชวลเกย์ รักสามเส้า [หญิงxชาย & ชายxชาย]

เพื่อนรักปรารถนา
ไตรติมา
www.mebmarket.com
นิยายไบเซ็กชวลเกย์ รักสามเส้า "เธอเคยพูดจะไม่เก็บความสาวไว้ให้เขาคนนั้น ถ้าเธอจะเสียมันไปขอให้ฉันได้ไหม ฉันคือเพื่อนที่เธอวางใจได้ไปตลอดกาล จะไม่ทำให้เธอเสียใจเหมือนเขาคนนั้น" เขาเป็นเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ ส่วนเธอมีเพื่อนหญิงที่ถูกใจหลงรัก ลังเลเรื่องรักกับเพศไหน?

 

 

=-+-=-+-=-+-=-+-=-+-=-+-=-+-=-+-=-+-=-+-=

       ..........สิ่งที่สาวบริสุทธิ์หวงแหนเฝ้าสงวนรักษาคือความสาว หวั่นกลัวจะสูญเสียพรหมจารี

       นั่นหมายรวมถึงการเสื่อมเสียเกียรติศักดิ์ศรีแห่งบุตรสาวของคุณหญิงตราตั้ง

       ทั้งชยาและลีนินนั่งรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างไปตามถนนยางมะตอยที่สร้างไว้รอบเกาะบนไหล่เขา

       เจ้าของมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างเป็นเพื่อนรุ่นพี่เพียงปีเดียวที่จบจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน... คาคบ เกียรติวัทน์

       สามเพื่อนสนิทหนุ่มสาวพากันก้าวข้ามเหล็กกั้นขอบถนน ไต่ลงตามหน้าผามานั่งชมวิวพระอาทิตย์ตกดิน

       “ดูสิ ดูสิ... เพิ่งเคยเห็นนะเนี่ย นกนางนวลบินร่อนวนไปวนมา แล้วพุ่งลงไปในเกลียวคลื่นจิกปลาทะเลขึ้นมากินได้”

       ชยาชี้ชวนให้เพื่อนมองดูการกินของสัตว์โลกอันน่าตื่นตาตื่นใจ

       นกนางนวลจำนวนมากเหินบินลอยเล่นลมเหนือผืนน้ำในท้องทะเลกว้างไกล

       สายลมทะเลโกรกพัดหอบกระไอเกลือน้ำทะเลจางๆ มาสัมผัสต้องผิวกาย

       ยามเย็นพระอาทิตย์เริ่มอ่อนแสง กลายเป็นสีแดงท่ามกลางเมฆบางๆ สะท้อนแสงตะวันเป็นสีส้มจรดปลายฟ้าไกล

       บรรยากาศน่าอภิรมย์ฤดี ทั้งสามสหายให้เพลิดเพลินชมธรรมชาติชายทะเล

       อยู่ๆ เสียงมือถือดังขึ้นทำลายบรรยากาศลงสิ้นเชิง

       เนื่องเพราะผู้ที่โทรมาไม่ใช่คนที่อยากรับสายที่สุดในโลก

       ชยาทำคิ้วขมวด สีหน้าแบบยุ่งยากลำบากใจ

       “หวัดดีค่าพี่จีรา โทรมาทำไม”

       “โทรมาตามตัวคู่หมั้นนะสิ”

       สำเนียงในมือถือคุณภาพเสียงคมชัดแว่วดังฟังถนัดแทบไม่ต้องแนบติดชิดใบหู

       “หะ... ใครคู่หมั้นใครตั้งแต่เมื่อไหร่ จะทึกทักไปถึงไหน ฉันยังไม่ได้เป็นคู่หมั้นของพี่จีรานะ”

       “ไม่ว่าเมื่อไหร่ชยาก็ต้องเป็นชายาของเจ้าชายในฝันอย่างพี่จีราคนนี้เท่านั้น”

       “ฝันไปเถอะ พี่จีราก็คือพี่ชายที่ฉันให้ความเคารพนับถือด้วยใจเท่านั้น ไม่มีวันเปลี่ยนเป็นอื่นได้ค่ะ”

       “ตอนนี้อยู่ไหน”

       “เกาะเต่า... ไม่ต้องมาตาม เพราะฉันอยากจะใช้ชีวิตอิสรเสรีเหมือนนกน้อยโผบินสู่โลกกว้างตามทางของตัวเองที่ไม่ต้องมีใครมาขีดคั่นบังคับ”

       คารมคมคายไม่ใช่นักกวีที่ไหน ชยาจบมาจากคณะศิลปะศาสตร์ เป็นเด็กติสมีอารมณ์ศิลปินเต็มเปี่ยม

       “โอเคชยาเพิ่งเรียนจบ พี่จะปล่อยให้ไปท่องเที่ยวพักผ่อนสมองบ้างสักพัก แต่ห้ามนอกใจไปยุ่งเกี่ยวกับหนุ่มอื่น”

       “เชอะ... ฉันไม่ได้เป็นของใคร ความใฝ่ฝันในใจหญิงสาวก็อยากมีแฟนหล่อรวยใจดีกันทั้งนั้น ฉันจะตามหาชายในฝันคนนั้น”

       “เด็กโง่... ไร้เดียงสายังอ่อนหัดนัก ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมพวกเฒ่าหัวงูเอย เสือสิงห์กระทิงแรดเอย ระวังจะโดนหลอกกินฟรี โดนเจาะไข่แดงจะต้องนั่งน้ำตาเช็ดหัวเข่าเข้าสักวัน”

       วาจาหยามหมิ่นจากปากชายหนุ่มที่เธอไม่ชอบขี้หน้า ช่างเสียดสีทิ่มแทงใจดำของสาวบริสุทธิ์

       “ฉันจะไม่มานั่งน้ำตาเช็ดหัวเข่าหรอกค่ะ เพราะฉันจะยอมเสียตัวด้วยความเต็มใจให้ใครก็ได้ที่ไม่ใช่พี่จีรา พี่จีราเป็นเจ้าชายในฝันของสาวโง่เง่าที่เขาไม่รู้ว่ามีพญางูร้ายอยู่บนหัวพี่จีรา”

       ไม่รู้? ทำไมก้อนเนื้อหัวใจในอกชายถึงได้เต้นระส่ำ รู้สึกระทึกลึกๆ หวั่นๆ ทรวงใน คาคบคิด...

       นี่เราไม่ได้กำลังดูหนังตื่นเต้น หรือฟังซาวนด์แทร็กเซ็กส์โฟนอยู่ใช่ไหม

       “ชักจะปากร้ายนะชยา ออกจากบ้านไปไม่ทันไรใครเสี้ยมสอน แต่ช่างเถอะครั้งนี้พี่อภัยให้ แต่เจอกันเมื่อไหร่จะทำโทษ จูบให้ปากบวมเจ่อเลย ฮะ ฮะ ฮ่า...”

       ได้ยินเสียงหัวเราะดังออกมานอกมือถืออย่างชัดถนัดหู

       “อิพี่จีราบ้ากาม...”

       ชยาตะโกนใส่มือถือ ทั้งโกรธทั้งอาย

       จบการสนทนาแบบนี้เพื่อนสนิทที่นั่งข้างเคียงกายทั้งซ้ายขวาต่างรู้เลยว่าเพื่อนสาวของพวกเขาจะอารมณ์ค้าง ค่อนข้างอารมณ์เสีย

       ไม่รู้จะช่วยเปลี่ยนอารมณ์เพื่อนสาวยังไง

       จู่ๆ พอดีมีเสียงเครื่องยนต์ดังมากจากเฮลิคอปเตอร์ที่บินต่ำ เห็นลำสีเขียวใบไม้แต่ไม่ได้มีตราทางราชการทหาร แน่นอนว่ามันคงเป็นของเอกชน

       ลีนินจึงชี้ชวนให้ชยามองอย่างสนใจ มันดูแปลกตา

       “เฮลิคอปเตอร์... ดูซี่ชยา”

       “ฉันรู้สึกเหมือนเคยเห็น... สงสัยคงเป็นเฮลิคอปเตอร์ของคนรวยบนเกาะนี้ หรือไม่มันอาจมีธุระกับคนบนเกาะนี้ละมั้ง”

       คาคบบอกกับพวกเพื่อนสาว

       เขาได้งานทำแล้วทำหน้าที่ไม่ต่างกับนักสำรวจและดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติ ซึ่งที่ทำงานของเขาใช้ยานพาหนะหลายชนิด รวมทั้งใช้เฮลิคอปเตอร์ด้วยเหมือนกัน

      

       ..........ยามโพล้เพล้ใกล้ค่ำหลังตะวันตกดิน ยังไม่ถึงกับมืดปุบปับฉันพลัน

       คาคบพาเพื่อนสาวๆ ไปซื้อของกินในตลาดกลางเกาะ

       หลังจากนั้นจึงพากันกลับเข้าห้องเช่าชาวเล เปิดสวิทซ์หลอดตะเกียบที่ให้แสงไฟสลัว เปิดทิ้งไว้ได้ตลอดคืนโดยไม่เปลืองค่ากระแสไฟฟ้า

       มีช่องลมรอบห้องทำจากไม้ระแนง ลมโกรกผ่านสบายไม่เป็นห้องอับทึบ แต่ยุงเยอะบินผ่านเข้าออกได้ง่ายไม่มีมุ้งลวด

       ที่นอนเป็นฟูกนุ่นหนาสองที่นอนบนพื้นไม้ ไม่มีเตียงอย่างที่สองสาวเคยนอนสบาย

       คาคบต้องเป็นผู้จัดการกางมุ้งสายบัวกันยุงให้สองสาวได้นอนรวมกัน เนื่องจากสองสาวลูกคุณหญิงตราตั้งยังกางมุ้งเองไม่เป็น

       ส่วนตนเองนอนอีกมุ้งหนึ่ง ซึ่งมันต้องเป็นเช่นนั้นเพราะเป็นเพื่อนต่างเพศห้ามนอนรวมกันตามหลักพื้นฐานอยู่แล้ว

       ชยากับลีนินส่งข้อความจากมือถือถึงมารดาของตนเป็นข้อความสั้นๆ

       “หนูอยู่ทางนี้สบายดี ราตรีสวัสดิ์ค่ะแม่”

       “แม่ไม่ต้องห่วง หนูอยู่กับเพื่อนค่ะ”

       “เฮ้... แม่ฉันส่งข้อความมาว่าคิดถึง อยากให้ลูกกลับบ้าน ฉันไม่อยากกลับนะชยา ฉันเพิ่งได้งานทำ อยากทำงานหาเงินใช้ด้วยตัวเองมากกว่า”

      

       ..........ช่วงก่อนหน้ากว่าจะได้เดินทางมายังเกาะแห่งนี้ ชยากับคาคบและลีนินพากันไปขออนุญาตมารดา

       คุณหญิงจันทร์เจ้ามีบุตรสาวเพียงหนึ่งคน ส่วนบุตรชายคนเล็กยังเด็กมากวัยไม่ถึงห้าขวบและนอนหลับบนตัก

       “คาคบได้งานทำแล้วลูกสาวแม่อยากตามไปเที่ยวนั่นแม่ไม่ว่า แต่อยากหางานทำด้วยนี่แม่ว่ายังไม่น่าจะทำ น่าจะเรียนต่อปริญญาโทต่างประเทศ ไปอังกฤษไหมแม่มีที่พักในกรุงลอนดอนหรือเมืองอื่นก็ได้ที่แม่มีคอนโดอยู่ พี่จีราของลูกเขาอาสาจะตามไปคุ้มครองลูกสาวแม่ เอ... หรือจะไปเรียนต่อที่อเมริกาดี”

       คุณหญิงเพิ่มทางเลือกชักจูงใจด้วยอยากให้บุตรสาวเรียนให้สูงเข้าไว้ประดับเกียรติ์บารมี

       “อยู่กับพี่จีรานั่นแหละทำให้หนูรู้สึกไม่ปลอดภัย ไม่รู้ว่ารู้จักซุ้มมือปืนไว้ทำไมน่ากลัวออก ไปไหนบางทีมีบอดี้การ์ดล้อมหน้าล้อมหลังทำอย่างกับเป็นลูกชายประธานาธิบดี”

       ชยากล่าวจีบปากจีบคอตำหนิพาดพิงถึงผู้มิได้ร่วมอยู่ในที่นี้ด้วย

       “ไปว่าพี่เขา เดี๋ยวนี้ทำไมดูลูกสาวแม่เปลี่ยนไป แต่ก่อนเห็นให้ความเคารพนับถือพี่เขาดีนี่ มีเรื่องหมางใจอะไรกันบอกแม่มาได้นะจ๊ะ”

       คำพูดของคุณหญิงทำให้ชยามองตากับคาคบ ไม่กล้าเอ่ยอันใดเกี่ยวกับเบื้องหลังเบื้องลึกที่ทำให้เธอนึกไม่ชอบใจชายหนุ่มรุ่นพี่ที่ชื่อ... จีรา

       “ไม่มีอะไรหรอกค่ะแม่”

       “ที่ทำงานที่เขารับผมเข้าทำงานอยู่บนเกาะที่สวยงามมากครับ ใกล้กับประเทศไทย แต่คนไทยยังไม่เคยไปท่องเที่ยวที่นี่เพราะเป็นเกาะเอกชนทำโครงการบ้านพักตากอากาศหรูหราและคอนโดใหญ่โตแบบลักชัวรี่ ถ้าชยากับลีนินตามผมไปเที่ยว ที่นั่นมีที่พักสะดวกปลอดภัยเพราะมีหน่วย รปภ.ที่เข้มงวดครับ หายห่วงสบายใจได้”

       คาคบช่วยพูดอธิบายโน้มน้าวหวังให้คุณหญิงจันทร์เจ้าเบาใจ ยอมอนุญาตบุตรสาวให้ติดตามเขาไปได้

       “เกาะแห่งนี้อยู่ไหนแม่ไม่รู้จักไม่เคยไป ยังไงแม่ก็เป็นห่วงลูกสาวแม่นะ อย่าไปเลย”

       ท่าทางจะยากเมื่อคุณหญิงออกปากเช่นนี้แล้ว

       ชยามองหน้าสบตากันกับลีนินซึ่งอยากไปเที่ยวด้วยกัน เป็นเชิงช่วยพูดให้มารดาของเธออนุญาต

       “พวกเราเพิ่งเรียนจบใหม่ๆ อยากไปท่องเที่ยวเปิดหูเปิดตาสู่โลกกว้างต่างแดนบ้าง พวกเราเป็นเพื่อนรักมีกันสามคนยังไงเราต้องปกป้องคุ้มครองดูแลกันและกันอยู่แล้ว ปล่อยให้เราได้ไปเรียนรู้ได้พบเห็นสิ่งแปลกใหม่บ้าง พวกเราเหมือนไปทัศนะศึกษาคงไม่นานจะกลับมาบ้านตามเดิม มีหนูอยู่เคียงข้างชยาตลอด คุณน้าอนุญาตให้พวกเราออกไปท่องโลกภายนอกบ้านบ้างเถอะนะคะ”

       “ผมเป็นผู้ชายจะปกป้องลูกสาวคุณหญิงสุดชีวิตครับ ผมจะไม่ยอมปล่อยให้เธอเป็นอันตรายเด็ดขาด และเรื่องผู้ชายอื่นผมจะกันท่าไม่ให้มีใครมาตามจีบกวนใจลูกสาวคุณหญิงได้ครับ ผมรับปากด้วยเกียรติ์ของลูกผู้ชาย”

       พูดขออนุญาต แถมยืนยันย้ำความเป็นลูกผู้ชายผู้มีเกียรติ์จะปกปักรักษาพวกเธอด้วยชีวิต พร้อมทั้งนึกภาวนาในใจว่า

       ‘ขอให้คุณหญิงอนุญาตทีเถิด จะได้ไปเที่ยวด้วยกันอย่างอิสระ

       “ในฐานะเพื่อนที่ชยาวางใจเธอ เธอสัญญากับฉันด้วยเกียรติ์ของลูกผู้ชายได้ไหมว่าจะปกป้องลูกสาวฉันถึงที่สุด ต้องไม่ให้มีผู้ชายใดมาเกาะแกะได้นะ”

       คุณหญิงถามย้ำเพื่อขอคำยืนยันให้แน่ใจจากปากคำของคาคบ

       “มั่นใจได้ครับ ผมรับปากสัญญาจะปกป้องดูแลลูกสาวคุณหญิงจนถึงที่สุด”

       “เมื่อคาคบรับปากฉันก็จะลองเชื่อใจเธอ ครั้งนี้สำคัญมากเพราะชยาไม่เคยออกนอกบ้านไปนานถึงสองเดือนมาก่อน ฉันฝากดูแลลูกสาวฉันด้วย อย่าทำให้ฉันผิดหวังเสียใจนะคาคบ”

       “ครับผม”

       รับคำน้ำเสียงหนักแน่นจริงจังให้ผู้ใหญ่วางใจเชื่อมั่นในคำสัญญา

       คุณหญิงยังไม่วายเป็นห่วงบุตรสาวจึงหันมาสั่งเสียเมื่อต้องห่างจากกันไปนานนับแรมเดือน

       “ลูกสาวแม่ทั้งสวยทั้งน่ารักหากหนุ่มใดได้มาเห็นเป็นหลงรัก ลูกต้องรู้จักหักห้ามใจ ออกนอกบ้านไปลูกสาวแม่อาจเผลอไปเจอคนที่ลูกถูกใจเข้าได้ ขอให้รักเกียรติ์ศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงที่เรายังสาวบริสุทธิ์ พรหมจารีที่มีอยู่เป็นสิ่งเลอค่าประเมินไม่ได้ อย่าใจง่ายยอมเสียเนื้อเสียตัวให้ชายใด อย่าปล่อยให้ท้องก่อนแต่งขึ้นมาได้ จะพาให้ขายหน้าเสื่อมเสียไปถึงชื่อเสียงวงศ์ตระกูลเรานะลูกสาวแม่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นขอให้กลับมาบ้านเรา จะมีแม่รออยู่เสมอ รักลูกมากนะชยา”

       คุณหญิงจันทร์เจ้าบอกกล่าวสอนเตือนบุตรสาวด้วยใจเมตตาปรานี ทั้งน้ำเสียงอ่อนโยนอย่างมารดารักบุตรสุดหัวใจ

       แล้วได้ยื่นสองวงแขนกางแผ่ออกให้ลูกสาวได้เข้ามาซบอิงอ้อมอกอุ่นแห่งมารดา

       ชยาน้ำตาซึม เมื่อมารดาอนุญาตให้ออกไปท่องเที่ยวโลกภายนอกได้ พร้อมทั้งแสดงความห่วงใย บอกสอนอย่างรักใคร่ท่วมท้น

       โผเข้ากอดซบอ้อมอกมารดาและน้องชายตัวเล็กที่นอนหนุนตักอยู่ด้วย

       “หนูก็รักแม่มากค่ะ”

 


แสดงความคิดเห็น

emotion