ตอน 2 สามีเรียกขวัญ 2/2

ตอน 2 สามีเรียกขวัญ 2/2

10 / 316    0
coin × 0  coin × 0
ขนาดฟ้อนต์ 
ก+
ก-
โหมดกลางวัน
โหมดกลางคืน

         “ณดาดูดาวไปนะคะ พี่อยากดูอย่างอื่น” พอวางเธอลงเขาก็เริ่มซุกซนกับร่างกายเธอทันที

          “อืม ดาวเสียว เอ๊ย ดาวสวยมากเลยค่ะ” ณดาครางออกมาเพราะพี่เดชกำลังบดปากหยักร้อนลงบนยอดอกของเธอผ่านชุดนอนเนื้อบางมันช่างสร้างความเสียวซ่านสุดกระสันนักกับสัมผัสแบบนั้น

          “อืม พี่เดช อ๊า” ณดาเอาแขนตั้งชันขึ้นมาเพราะเธอต้องการเห็นทุกสัมผัสที่พี่เดชมอบให้เธอ ลิ้นแหลมๆ ของพี่เดชโฉบฉกเข้าออกที่ทางรักสีแดงสดเป็นจังหวะ ส่วนสองนิ้วพี่เดชก็กดมันหายไปจนสุดโคนนิ้วแล้วอัดแรงลงไปเน้นๆ ในช่องรักของเธอ ณดากัดปากแน่นสองมือกำหญ้าข้างตัวจนมันขาดออกมาเป็นกระจุก

          “อืม อืมม” ณดาแหงนหน้ามองฟ้าเบื้องบน ดวงดาวระยิบระยับพร่างพรายเต็มไปหมดและเธอก็คว้าดาวดวงน้อยๆ มาได้หนึ่งดวง

          “ณดามองฟ้าไปแล้ว มองหญ้าบ้างนะคะ” พี่เดชจับให้เธอคลานสี่ขาแล้วก็ส่งปลายลิ้นร้ายกาจเข้ามาในทางรักเธออีกรอบ ณดาทำได้แค่ครางออกมาและครางออกมาเท่านั้นและเมื่อเธอสุขสมปล่อยน้ำรักออกมาเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้พี่เดชก็สอดแท่งรักที่ดูเหมือนมันจะขันแข็งตลอดเวลาเข้ามาสุดลำ

          “ณดาขา อย่าขมิบแบบนั้น อย่า อ๊า”

          “แบบไหนหรอคะ” เธอแกล้งเขาโดยการขมิบให้รุนแรงขึ้นไปอีก

          “อ๊า ไม่ไหวแล้ว ณดาแกล้งพี่ พี่จะเสร็จ” พี่เดชดึงแกนกายออกมาแล้วบีบเจ้าหัวแดงๆ ไว้ไม่ให้มันพ่นพิษ

          “เอาออกมาก็ไม่รอดหรอกค่ะ” ณดาคว้าเจ้าแกนรักสีแดงเข้าปากแล้วรูดมันด้วยมือและปากของเธอ

          “โอ๊วว ณดาขา ณดา” สองมือของพี่เดชขยำขยี้หน้าอกเธออย่างแรงแล้วเจ้าน้ำรักข้นขาวก็ได้รับอิสรภาพ

          “ณดายังไม่เสร็จเลยมาต่อด้วยค่ะ” เธอนอนลงกับพื้นหญ้าแล้วอ้าขากว้างเธอรูดนิ้วชี้ขึ้นลงที่ปากทางรักอันแสนชุ่มฉ่ำที่ตอนนี้มันบวมขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดเพราะกลีบเนื้อแสนอ่อนบางโดนกระแทกกระทั้นมาหลายชั่วโมงแต่ดูณดาจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรกับมันเลย เธอยังคงนอนอ่อนระทวยชวนเชิญให้เขาพาแกนกายเข้าไปในตัวอย่างยั่วยวน

          “ไม่เหนื่อยหรอคะที่รัก” พี่เดชทาบทับลงมา สองขาเธอเกี่ยวกระหวัดไว้รอบกายเขาทันทีเพื่อเปิดทางให้การรุกล้ำมันล้ำลึกจนสุดแกน

          “ไม่ค่ะ ณดาหิว หิวพี่เดชอยากกินเข้าไปทั้งตัวเลย” พูดจบเธอก็งับเข้าให้ที่ต้นคอเขา

          พี่เดชแกะขาเธอให้ออกมาจากหลังของเขาแล้วกดให้มันแนบลงที่หน้าอก ทุกการกดตอกอันหนักหน่วงสร้างความกระสันไปทั่วทั้งกาย เธอร้องจนไม่มีเสียงจะร้องแล้ว

          “พี่เดช พี่เดชขา อ๊า” ร่างกายเธอมึนชาไปกับการเสร็จสมที่แสนรุนแรงสมองเธอว่างเปล่าดวงดาวลอยระยิบระยับเต็มไปหมด ความสุขสมที่แสนคิดถึงความกระสันที่เธอห่างหายไปนานมันสุดยอดจริงๆ

          “ไปอาบน้ำนอนกันนะคะตัวเล็ก” พี่เดชอุ้มเธอขึ้นแล้วเดินเข้าบ้านไปแต่

ณดายังไม่พอ ณดายังไม่อิ่มเธอจะนอนก็ต่อเมื่อหมดแรงหลับไปใต้ร่างพี่เดชเท่านั้น

          “พี่เดชขา ณดาอยาดื่มไวน์อีก พี่เดชไปเอาให้ณดาได้ไหมคะ” ณดาร้องขอทันทีที่เขาวางเธอลงบนเตียง

          “นอนเถอะค่ะณดานี่จะตีสองแล้วนะคะ”

          “พี่เดชหมดแรงแล้วสินะ ณดานอนก็ได้ค่ะ” ณดาตอบแล้วทำสีหน้าเยาะเย้ยนิดๆ พี่เดชเดินจ้ำออกจากห้องไปทันที

          “นี่ค่ะ ที่รัก” เขายื่นแก้วไวน์ให้เธอแล้วณดาก็จับให้เขานอนลง

          “ขอดื่มไวน์หน่อยนะคะ” ณดาจุ่มนิ้วของเธอลงไปในแก้วแล้วป้ายเจ้าน้ำรสขมลงบนยอดอกสีเข้มของเขาแค่ความเย็นจากไวน์ก็ทำให้เขาสยิวจะแย่แล้วและณดาก็ยังไล้เลียมันด้วยลิ้นของเธออีก ณดากำลังจะทำให้เขาขาดใจตาย

          “ซี๊ด ที่รักขา” ณดาดูดเลียไวน์และร่างกายเขาไปพร้อมกัน

          “ขอดื่มต่อนะคะ” เธอแตะไวน์ลงมาสองสามหยดบนริมฝีปากแล้วณดาก็ค่อยๆ ใช้ลิ้นลากหยดไวน์รสขมให้หายไปจากริมฝีปากร้อนรักของเขา

          “ดื่มไวน์กับณดานะคะพี่เดช” ณดาค่อยๆ ส่งผ่านไวน์รสขมและเย็นเข้ามา

ในปากของเขาทีละนิดๆ เขารับรสไวน์ชั้นเลิศด้วยความกระสันที่เปี่ยมล้น

          “พี่เดชขา ตรงนั้นของณดาอยากชิมไวน์ค่ะ” ณดาเลื่อนเนินเนื้อสีแดงบวมเปล่งให้มาจดจ่อที่ปากเขา เธอจับหัวเตียงไว้แน่นและโน้มศีรษะลงมาสบตา

          “ทำให้ณดานะคะพี่เดช” ณดาไม่ต้องเว้าวอนเขาเลยแม้แต่นิด เขารักทุกส่วนของร่างกายเธอให้กอดจูบดูดไล้ทั้งวันทั้งคืนเขาก็ทำได้

          “อืม อ๊า อู๊ววว” ณดาครวญครางเป็นเสียง อ.อ่าง อย่างน่าเห็นใจแต่เขาก็ช่วยอะไรไม่ได้เพราะหน้าที่ของเขาคือทำให้เธอส่งเสียงออกมาให้ดังที่สุด

          “อือ อืมม” ณดาส่ายวนสะโพกไปมาแถมบ้างจังหวะยังกดเนินเนื้อลงมาใส่หน้าเขาอีก

          “อู๊ว พี่เดชขา อ๊า” เขาค่อยๆ รั้งให้ณดานอนลงบนตัวเขา

          “พี่เดชเก่งจังเลยค่ะ” เธอชมแล้วบดปากลงมาดูดลิ้นเขาอย่างหิวกระหาย ณดาไปเอาแรงมาจากไหนกันเนี่ย

          “โอ๊ว” ครวญครางกันไปทั้งคืน ณดาลงมาพักที่ตัวเขาแค่ไม่กี่นาทีแล้วก็จับเจ้าอาวุธคู่กายจมหายไปในตัว สองแขนเธอเอายันไว้บนขาของเขาแล้วโน้มตัวไปข้างหลัง

          “พี่เดชขา ดูสิคะณดาเป็นของพี่เดช” เธอจ้องภาพแกนกายของเขาที่เข้าออกในตัวเธอด้วยสายตาที่หวานเชื่อม

          “ค่ะที่รัก ณดาเป็นของพี่ของพี่คนเดียว” เขาทนไม่ไหวแล้ว ทั้งน้ำเสียง สายตาและท่วงท่าของณดามันช่างเย้ายวนชวนให้เขากระหน่ำท่อนรักใส่เหลือเกิน

          “พี่ก็เป็นของณดาเป็นของณดาคนเดียว” เขาลุกขึ้นมานั่งสองมือโอบหลังเธอไว้แน่นแล้วกระแทกแกนกายใส่ไม่ยั้ง

          “อ๊า โอ๊ว” เสียงแรกคือของเธอและเสียงที่สองคือของเขา เขาจำไม่ได้แล้วว่าคืนนี้เสียน้ำไปกี่รอบ

          “ณดาอยากกอดพี่เดช” เธอพลิกตัวลงไปใต้ร่างเขาแล้วจับสะโพกให้กดเข้าหาเธอ...ณดายังไม่พอ

          “รักณดาหน่อยค่ะพี่เดช รักเยอะๆ” ณดาพูดแล้วลูบไล้ใบหน้าของเขาไปมา ดวงหน้าเธอแดงก่ำจนไม่รู้จะแดงยังไง เนินอกเนียนๆ ของเธอไม่มีที่เหลือให้เขาทำรอยรักแล้วเพราะมันแดงจ้ำห้อเลือดเต็มไปหมด

          “อืมอืม ดีจังเลยค่ะ ณดาชอบ” เขากลับมาใช้บทรักอันนุ่มนวลและอ่อนโยนกับณดาอีกครั้งเธอเหนื่อยล้าอ่อนแรงเหลือเกินแล้วแต่ก็ยังดื้อดึงไม่ยอมนอนซะที

          “ที่รักคะ เสร็จแล้วที่รักนอนนะคะตกลงไหม” เขากระซิบข้างๆ หูเธอ ส่งจังหวะสะโพกช้าๆ แต่หนักแน่นให้เธอไปถึงขอบฟ้ายามรุ่งอรุณ

          “พี่เดชขา อืมม จะเช้าแล้วพระอาทิตย์กำลังจะขึ้นเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ ซี๊ดด ลึกๆ ค่ะ พี่เดช”

          “ค่ะที่รัก เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ” เขากดสะโพกลงไปย้ำๆ สามทีณดาก็แอ่นหน้าอกลอยขึ้นมา

          “เรามาเริ่มกันใหม่นะคะ” ณดารั้งคอเขาลงไปจูบอย่างอ่อนโยนสองมือลูบไล้ร่างกายเขาแผ่วๆ อยู่สักพักแล้วเธอก็หลับไป

          ตีห้ากว่าๆ ท้องฟ้าภายนอกเริ่มมีแสงสว่างขึ้นมารำไรที่ปลายขอบฟ้า สรรพเสียงต่างๆ รอบตัวเริ่มดังขึ้นเป็นสัญญาณว่าวันใหม่กำลังมาถึงและเช้าวันนี้เขากับณดาก็ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันอีกครั้ง เป็นการเริ่มใหม่และลืมเรื่องราวร้ายๆ ที่ผ่านมา จบแล้ววันเวลาที่ทุกข์ระทมแสนเศร้าเขากับเธอจับมือฝ่าฟันข้ามมันมาได้ด้วยแรงรักที่หลอมรวมเขากับณดาให้เป็นหนึ่งเดียวกัน

          เขานอนนิ่งๆ ชื่นชมดวงหน้าของภรรยาสุดที่รักอยู่ครู่ใหญ่แก้มเธอยังมีสีระเรื่ออยู่จางๆ และมันกลับมาอวบอิ่มเปล่งปลั่งดั่งดอกไม้แรกแย้มเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ใบหน้าของณดายามนี้ไม่มีความทุกข์ระทมใดๆ หลงเหลืออยู่ณดาหลับตาพริ้มยิ้มละไมอย่างมีความสุข

เขาจูบเธอเบาๆ ที่หน้าผากแล้วจึงลุกไปล้างตัวแล้วก็กลับมาเช็ดทำความสะอาดร่างกายให้เธอ ก่อนจะนอนเขาส่งข้อความไปหาคุณวิไลว่าวันนี้ไม่เข้าโรงแรมเพราะณดาไม่สบายและเขาก็ปิดมือถือโยนมันไว้ในลิ้นชักล้มตัวลงนอนกอดณดาและหลับไปทันที

“พี่เดชขา ขอนอนต่อนะคะ” ณดางัวเงียพูดกับเขาตอนใกล้เที่ยง

“นอนนะคะ” เขากดจูบลงไปที่เรือนผมของเธอ ณดาซุกตัวเข้ามาแล้วเธอก็หลับต่อจนถึงบ่ายสาม         

เขาตื่นก่อนณดาแค่พักเดียวเท่านั้น ณดายังอยู่ในอ้อมกอดเขาเหมือนเคยแขนนึงรองอยู่ใต้ต้นคออีกมือที่ว่างก็ลูบไล้ศีรษะของเธอเบาๆ แล้วยิ้มอย่างสุขใจ

“พี่เดช กี่โมงแล้วคะ” ณดาจับมือเขาให้ไปพักบนแก้มของเธอ

“สามโมงกว่าแล้วค่ะตัวเล็ก”

“ห๊า” ณดาเด้งตัวขึ้นนั่งด้วยความตกใจ  

“โอ๊ย ตายแล้ว แล้วพี่เดชไม่มีประชุมหรอคะ” เธอยังคงตกอกตกใจไม่เลิก

“มีแต่พี่ไม่ไปประชุมเอง พี่ขี้เกียจบ้างไม่ได้หรอคะขยันมาเป็นสิบๆ ปีแล้ว” พี่เดชรั้งเธอให้ไปนอนบนตัวเขา

“ดีเลยค่ะ วันนี้พี่เดชทำอะไรให้ณดาทานได้ไหมคะ ณดาคิดถึงฝีมือพี่เดช” พูดจบเธอก็หอมแก้มเขาฟอดใหญ่

“พี่ว่าณดาคิดถึงอย่างอื่นมากกว่าฝีมือการทำอาหารพี่นะ” พี่เดชพูดแล้วอมยิ้ม

“ไปเอาแรงมาจากไหนคะ พี่เกือบตายนะเมื่อคืน” แล้วพี่เดชก็ขำออกมา

“ก็คิดถึงอ่ะ” เธอตอบแล้วมุดหน้าลงไปที่อกเขาเป็นการแก้เขิน

“พี่ดีใจนะคะที่ณดาคิดถึงพี่ พี่ก็คิดถึงณดาไม่ต่างกันเลยค่ะ” พี่เดชจับให้เธอไปสบตาเขาไว้      

“คราวหน้าถ้ามีอะไรเราจะไม่ห่างกันอีกแล้วนะคะ ไม่ว่าปัญหาที่เกิดขึ้นมันจะร้ายแรงแค่ไหนเราสองคนจะไม่ห่างกันเด็ดขาด ไม่ห่างทั้งกายไม่ห่างทั้งใจตกลงไหมคะ” สายตาอันจริงจังและมั่นคงของพี่เดชทำให้เธออุ่นใจทุกครั้ง

“ค่ะ พี่เดช” ณดาสัญญาด้วยจุมพิตอันแสนอ่อนโยนของเธอ

“ขอรอบนึงก่อนทานข้าวนะคะ” ณดายื่นแขนมาให้เขาอุ้ม เขาได้แต่ส่ายหัวให้กับความหื่นกระหายของเธอ

“มีสามีแสนดี หล่อล่ำ บึกบึน ขนาดนี้ใครจะอดใจได้ละคะ” แล้วณดาก็เริ่มจู่โจมร่างกายเขาอีกครั้งและทั้งที่บอกว่า “ขอรอบนึง” แต่เธอก็เบิ้ลไปสามหน้าตาเฉยโดยเขาสำเร็จโทษเธอด้วยลิ้นหนึ่งรอบและเจ้าอาวุธร้ายสองรอบ

“พี่เดช ณดาหิวข้าว” ณดาลากเสียงยาวตรงคำว่าข้าว เธอกำลังยืนเร่งด้วยสายตาให้กับข้าวในหม้อมันเสร็จไวๆ

“ก็ใครไม่ยอมปล่อยให้พี่มาทำกับข้าว หึ๊” เขาวางทัพพีลงแล้วยืดแก้มแม่ตัวเล็กออกจนสุด

หลังอาหารมื้อแรกของวันมาวางตรงหน้ามีต้มจืดเต้าหู้หมูสับ ไก่ทอดกระเทียมและผัดผักรวมมิตร ณดาก็ฟาดทุกอย่างเรียบไม่เหลือและตบท้ายด้วยเค้กอีกสองชิ้นกับน้ำสับปะรดผสมน้ำมะเขือเทศอีกเกือบเหยือก

“โอ๊ย อิ่มมาก ขอบคุณนะคะพี่เดช” ณดาช่วยล้างจานชามเก็บเข้าที่อยู่ข้างๆ เขา

“ขอรางวัลหน่อย วันนี้ณดากินข้าวหมดเกลี้ยงเลยนะ” เธอยื่นปากมาหา เขาก็จุมพิตลงไปเบาๆ

“พี่เดชดูสิ พุงณดาป่องยิ่งกว่าตอนท้องอีก” เธอถลกเสื้อขึ้นแล้วลูบพุงป่องๆ ให้เขาดู เขาสะดุ้งนิดนึงเมื่อได้ยินณดาพูดเรื่องนี้ขึ้นมา

“ไม่เป็นไรแล้วค่ะ ณดาทำใจได้แล้วพี่เดชละคะ” เธอถามกลับด้วยสีหน้าห่วงใย

“พี่ก็ทำใจได้แล้วค่ะเป็นห่วงแค่ณดา”

“เราสัญญากันแล้วนี่คะว่าเราจะเริ่มใหม่ด้วยกัน ถึงณดาจะสัญญาก่อนหลับณดาก็จำได้นะคะ”

“พุงป่องๆ แบบนี้ใส่ชุดซีทรูมันจะเซ็กซี่ไหมนะ” ณดาทำท่าครุ่นคิด

“พอดียังเหลือชุดสีขาวอีกชุดนึง” พี่เดชเดินลิ่วไปหยิบชุดที่ว่าให้เธอทันที

“ชอบไหมคะพี่เดช” ณดาถามเขาหลังจากสวมชุดนอนแสนเซ็กซี่ตัวสุดท้ายที่ยังอยู่รอดปลอดภัยและจากสายตา ณดามั่นใจว่ามันคงจะอยู่เป็นชุดได้อีกแค่ไม่กี่นาที          

 


แสดงความคิดเห็น

emotion